Fair Game (2010) reż. Doug Liman

Tytuł polski: Fair Game

W ostatnich latach standardy dla gatunku political thriller wyznaczył przede wszystkim Jason Bourne. Trzy zaskakująco równe filmy oparte na tej postaci zawierały w sobie wszystko czego widz mógłby oczekiwać od współczesnego kina sensacyjnego. Kiedy dodamy do tego jeszcze kilku chlubnych reprezentantów gatunku jak choćby "International" Tykwera, widzimy że poprzeczka została zawieszona bardzo wysoko. Na zmierzenie się z gatunkiem ponownie odważył się Doug Liman.

Source Code (2011) reż. Duncan Jones

Tytuł polski: Kod nieśmiertelności

Bohaterowie "Source Code" stają do wyścigu z czasem w obliczu zagrożenia, które z pewnością zbliżyłoby wskazówki Zegara Zagłady niepokojąco blisko północy. Miejscem większości akcji jest pędzący pociąg, niczym z "Niepowstrzymanego", a narzędziem go napędzającym tytułowy Source Code - niewyobrażalnie zaawansowany projekt naukowy, dzięki któremu możliwe jest stworzenie czegoś w rodzaju symulacji w czasie rzeczywistym na podstawie pamięci kilku ostatnich minut życia, w tym wypadku, pewnego pasażera pociągu. Kapitan Colter Stevens ma osiem minut na zlokalizowanie bomby i zamachowca, który zdetonuje ją po upływie tego czasu.

Nie chcę dokładniej opisywać zasad według jakich działa Source Code, znacznie lepiej odkrywać je samemu. Jak na wydumaną technologię przystało, co do jej działania musimy dać scenarzyście kredyt zaufania, momentami nawet bardzo duży. Znacznie jednak ważniejsze od prawdopodobieństwa jej stworzenia jest to jakie możliwości oferuje w świecie filmu. Wyrafinowana walka z terroryzmem, z pogranicza nauki jakby rodem wyjęta z "Raportu mniejszości". Od razu nasuwają się pytania dotykające podstawowych kwestii etycznych.

The Way Back (2010) reż. Peter Weir

Tytuł polski: Niepokonani

Polacy uwielbiają celebrować zagraniczne filmy, które w większym lub mniejszym stopniu opowiadają historie związane z Polską. Nic dziwnego, że nowy film Petera Weira od razu zdobył popularność w naszym kraju. Weir, po karierze wypełnionej kilkoma błyskotliwymi filmami, kręci epicką opowieść o ucieczce grupki więźniów z syberyjskiego gułagu i ich pieszej podróży przez 6500 kilometrów bezlitosnych warunków, aż do Indii.

Luźno oparty na książce "Długi marsz" Sławomira Rawicza, film twierdzi, że jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Biorąc pod uwagę wątpliwą wiarygodność książki Rawicza, można uznać, że więcej tu właśnie inspiracji niż prawdy. Czysta fikcja czy twarda prawda, nie jest zupełnie istotne. Film nie ratuje się w żadnych z tych wypadków.

Sucker Punch (2011) reż. Zack Snyder

Tytuł polski: Sucker Punch

Zack Snyder jest kolejnym reżyserem z teledyskowym rodowodem, który szturmem rzucił się na Hollywood. Po bardzo udanym remake'u klasycznego horroru, dwóch adaptacjach komiksów i animowanej ekranizacji serii książek, przyszła w końcu pora na jego zupełnie oryginalny materiał. "Sucker Punch" to wizualnie olśniewająca opowieść młodej dziewczyny, która na wskutek serii niefortunnych zdarzeń zostaje zamknięta w szpitalu psychiatrycznym i czeka na wykonanie lobotomii. W przeciwieństwie do innych dziewczyn, które spotkał podobny los, buntuje się i postanawia uciec.

World Invasion: Battle Los Angeles (2011) reż. Jonathan Liebesman

Tytuł polski: Inwazja: Bitwa o Los Angeles

"Bitwę o Los Angeles" można skwitować jako "Black Hawk Down" z kosmitami. Po pierwszej minucie miałem moment zwątpienia. Zawarta została tam w zasadzie cała ekspozycja i przez chwilę wydawało mi się to dobre. Jak się okazało, była to ostatnia dobra rzecz jaką miało być mi dane zobaczyć w tym filmie.

Przez dwie godziny podążamy za oddziałem amerykańskich żołnierzy, początkowo wysłanych do prostej, szybkiej i przyjemnej ewakuacji cywilów z rejonów Los Angeles. Zaobserwowany deszcz meteorytów może zagrażać bezpieczeństwu mieszkańców miasta i wojsko ma pomóc w sprawnym przemieszczeniu się szarych obywateli. Szybka analiza zdjęć odkrywa jednak straszną prawdę. To nie meteoryty, a kosmiczna inwazja! Misja ewakuacyjna zamienia się w twardą walkę o przetrwanie, ratowanie Ameryki i całego świata.

No Strings Attached (2010) reż. Ivan Reitman

Tytuł polski: Sex Story

Nie ma chyba miesiąca w roku bez swojej komedii romantycznej. Albo kilku. Każda jest bardzo podobna do innych, a mimo to wszystkie gromadzą większą lub mniejszą widownię. Reżyser kultowych "Pogromców duchów" zaspokaja komediowo-romantyczny głód polskich widzów filmem "przetłumaczonym" z angielskiego na angielski jako "Sex Story".

Po głupawej, acz chwilami zabawnej "Mojej super eksdziewczynie", Reitman powraca do reżyserii z filmem niestety jeszcze bardziej głupawym i rzadko kiedy zabawnym. Emma (Natalie Portman) po latach spotyka Adama (Ashton Kutcher), z którym jako dziecko spędziła jedną noc... rozmawiając na ławce. On jest gorący, ona jest gorąca, i tak szybko zaczyna się ich luźny związek. Mają być tylko przyjaciółmi od seksu, bez uczuć, bez przywiązania. Jednak jak to między ludźmi bywa, po pewnym czasie... a zresztą, już wiecie gdzie zmierza fabuła, prawda?

Zapaśniki 2011

Stało się! Pierwsze rozdanie Zapaśników już za nami.
Najlepszą premierą roku okazał się "Autor Widmo" który wygrał też w kategoriach najlepsze zdjęcia i reżyseria. Najwięcej, bo aż cztery nagrody zgarnęła "Incepcja" Christopher'a Nolan'a między innymi za efekty specjalne i dla Hansa Zimmera za muzykę.

Największym przegranym okazał się film Duncana Jones'a "Moon", który z siedmioma nominacjami nie obronił żadnej statuetki.

Zaskoczeniem mogą być rozstrzygnięcia w dwóch kategoriach aktorskich. Najlepszą aktorką okazała się Carey Mulligan, która pokonała faworyzowane Meryl Streep i Rachel Weisz. Drugą niespodzianką jest wygrana w kategorii aktor drugoplanowy, gdzie zwyciężył Joseph Gordon-Levitt, który pokonał takich gigantów kina jak Pierce Brosnan i Josh Brolin.

tak prezentują się zwycięzcy w poszczególnych kategoriach:

Najlepsza premiera roku:
- Autor Widmo

Najlepszy reżyser:
- Roman Polański (autor widmo)

Pierwszoplanowa rola męska:
- Colin Firth (samotny mężczyzna)

Pierwszoplanowa rola kobieca:
- Carey Mulligan (była sobie dziewczyna)

Drugoplanowa rola męska:
- Joseph Gordon-Levitt (incepcja)

Drugoplanowa rola kobieca:
- Julianne Moore (samotny mężczyzna)

Najlepszy scenariusz:
- Christopher Nolan (incepcja)

Zilustrowanie muzyczne filmu:
- Hans Zimmer (incepcja)

Najlepsza reżyseria zdjęć:
- Paweł Edelman (autor widmo)

Najciekawsze wykorzystanie efektów specjalnych:
- Incepcja

Najgorszy film:
- Starcie Tytanów